Planowanie i bullet journal

Planszówki i karcianki na każdą okazję #2

Gry karciane i planszowe
Zbliżają się święta, a gry planszowe i karciane to coraz częściej wybierany prezent dla dzieci i dla dorosłych. Ostatnio krótko przedstawiłam dwie gry planszowe, które uwielbiam – K2 i Kolejkę. Tym razem przyszła pora na kultową już grę Osadnicy z Catanu. Pewnie nie jeden z Was ma ją już w swoim posiadaniu, a Ci którzy nie mieli okazji jej poznać – bardzo polecam. Drugą grą jest Cytadela – gra karciana, która przyniesie nas w świat średniowiecznych miast. Dużą zaletą tej gry jest również to, że może w nią grać aż 8 graczy.

Osadnicy z Catanu

Jest to gra o charakterze strategicznym z wykorzystaniem elementów losowości. Dlaczego tak? A to dlatego, że każdy gracz planuje swoje zasiedlenie wyspy, a w tych planach może mu przeszkodzić inny gracz. Poza tym wiele też zależy od szczęścia w wyrzucanych kostkach – statystycznie najczęściej kostki pokazują liczby 6 i 8. Zacznijmy jednak od początku.

Na czym polega gra?
Na zasiedleniu wyspy Catan. Na Catanie znajdują różne ukształtowania terenu, w tym również pustynia, a cała wyspa otoczona jest morzem. Tylko pustynia nie dostarcza żadnych surowców. Z kolei pozostałe miejsca dają nam surowce w taki oto sposób:
– las dostarcza nam drewna,
– wzgórze dostarcza nam gliny,
– góry dają nam rudy żelaza,
– pastwisko dostarcza nam wełny z wypasanych tam owiec,
– pole uprawne dostarcza nam zboża.
Zanim rozpoczniemy grę każdy uczestnik zasiedla wyspę 2 osadami z 2 drogami. Po tym rozpoczynamy pierwszą rundę.
W każdej rundzie możemy uzyskać surowce, które pozwolą nam budować kolejne osady (możemy potem przekształcać je w miasta) i drogi. Każdy z graczy rzuca kostkami. Wyrzucona liczba oczek na kostkach odpowiada polom oznaczonym żetonem o tej samej liczbie. Gdy wyrzucimy na kostkach np. 4 to wtedy wszystkie pola oznaczone 4 przynoszą zyski. Zyski w postaci surowców otrzymują jednak tylko Ci gracze, którzy mają osadę lub miasto na granicy z tym polem. Osada daje nam 1 kartę surowca, miasto – 2 karty surowca.
Kiedy mamy za dużo któregoś z surowców możemy nim handlować (podczas swojej kolejki) z pozostałymi uczestnikami gry. Oprócz handlu wewnętrznego możemy również:
– dokonać wymiany w stosunku 4:1 z bankiem surowców,
– dokonać wymiany w portach, jeżeli ma się tam osadę.
W ten sposób zbierane surowce pozwalają nam budować:
– drogę, która wymaga 1 karty gliny i 1 karty drewna,
– osadę za 1 glinę, 1 drewno, 1 wełnę i 1 zboże,
– miasto za 3 rudy i 2 zboża.
Osadę budujemy na wolnym skrzyżowaniu, do którego prowadzi własna droga, a następna osada jest oddalona o co najmniej 2 skrzyżowania. Miasto budujemy w miejscu osady.
Za surowce (1 rudę, 1 wełnę i 1 zboże) możemy też kupić kartę rozwoju, które przechowujemy w ukryciu. Wykorzystujemy ją w swojej kolejce. Karty rozwoju to rycerz, postęp i punkty zwycięstwa. Dwie pierwsze z nich pozwalają nam na realizację polecenia z nich.

Gra kończy się, kiedy jeden z graczy uzyska 10 punktów zwycięstwa.
Punkty zbiera się tak:
– każde miasto – 2 punkty,
– każda osada – 1 punkt,
– karta z punktami zwycięstwa z kart rozwoju – 1 punkt każda,
– najdłuższa droga handlowa (ciąg co najmniej 5 połączonych ze sobą dróg) – 2 punkty,
– najwyższa władza rycerska (gracz, który jako pierwszy odsłoni 3 karty rycerzy) – 2 punkty.

W starszej wersji gry znajdziecie proste drewniane elementy dróg, miast i osad. Moja wersja ma jakieś dziwne plastikowe formy, które zdecydowanie mniej mi się podobają od tej klasycznej formy.
Gra dla: od 3 do 4 osób, od 10 lat.
Cała gra trwa: około 75 minut.
Rozszerzenie gry: tak – Żeglarze, Miasta i Rycerze, Kupcy i Barbarzyńcy, Odkrywcy i Piraci.
Cena: 119,95 zł (REBEL.pl).

Cytadela

Gracze wcielają się w przywódców średniowiecznych miast. Każdemu przywódcy zależy na rozbudowie swojego miasta. Zadanie jednak nie jest takie proste – przywódcy wcielają się w postaci, które sieją intrygi, okradają czy konkurują między sobą. Dzięki temu chcą zyskać przewagę nad innymi.

Na czym polega gra
Na początku gracze w ukryciu wybierają swoją postać. Zaczyna gracz, który ma żeton korony i potem przekazuje talię kart kolejnej osobie według wskazówek zegara. Karty postaci, których nikt nie wybierze, odkłada się grzbietem do góry w taki sposób, aby nikt ich nie widział.
Rozpoczyna się teraz tura graczy. Każda z postaci jest wywoływana zgodnie z rankingiem: pierwszy jest Zabójca, drugi Złodziej, trzeci Magik itd. Jeżeli wśród graczy nie ma wywołanej postaci to wywołuje się kolejną.
Każda wywołana postać w swojej turze wykonuję akcję, może zbudować dzielnicę i wykorzystuje swoją specjalną zdolność.
Akcja to:
– zabranie 2 sztuk złota z banku
lub
– wybranie 1 dzielnicy spośród dwóch kart z talii.
Po wykonaniu akcji można zbudować jedną dzielnicę za cenę złota określonego na karcie. Złoto oddaje się do banku. Kolor dzielnicy określa jej charakter:
– żółta to szlachecka – źródło dochodów króla,
– niebieska to sakralna – źródło dochodów biskupa,
– zielona to handlowa – źródło dochodów kupca,
– czerwona to wojskowa – źródło dochodów generała,
– fioletowa to specjalna.
Ważne jest to, że nie można mieć w swoim dwóch takich samych dzielnic.
Każdą z postaci cechuje inna specjalna zdolność. Przykładów dam kilka. Złodziej ogłasza którą postać chce okraść ze złota. Król otrzymuje złoto za każdą swoją szlachecką dzielnicę. A magik wymienia wszystkie swoje karty z innym graczem lub odrzuca dowolną ilość kart dzielnic i dobiera nowe z talii.
Urozmaiceniem gry są dodatkowe karty dzielnic i karty postaci. Może to być Wiedźma, Nawigator czy Dyplomata. Dzięki temu gra robi się jeszcze bardziej ciekawa, urozmaici to ją kiedy grę już dobrze poznamy.

Gra kończy się, kiedy jeden z graczy wybuduje swoją ósmą dzielnicę. Jednak zwycięża ten, który ma największą ilość punktów. Punkty zbiera się za koszt budowy dzielnic. Dodatkowo otrzymuje się je za posiadanie dzielnic w każdym z pięciu kolorów, wybudowanie jako pierwszemu ósmej dzielnicy.

Gra dla: od 2 do 8 osób.
Cała gra trwa: około 50 minut.
Cena: 89,95 zł (REBEL.pl)

Malutka


Warning: Cannot assign an empty string to a string offset in /home/server987836/ftp/migracja/malutkaposwojemu.pl/wp-includes/class.wp-scripts.php on line 426